Column vd Week

De toekomst van een dood paard

Er zijn diverse spreekwoorden te bedenken met dieren. Zo luidt een bekend spreekwoord: een kat in het nauw maakt rare sprongen. Ron Bouman moet zich afgelopen maandag zo gevoeld hebben. Voor de tweede maal dit seizoen – een ezel stoot zich normaal gesproken geen tweemaal aan dezelfde steen - verloor zijn ploeg twee punten tegen de Kennemers. Vier verliespunten, die DEM uiteindelijk wel eens de titel kan gaan kosten. Bouman voelde zich door het gelijke spel in het nauw gedreven. En dus gaf hij alles de schuld, behalve zichzelf of zijn ploeg. De koe bij de horens vatten. Actief beginnen bij de oplossing van het probleem. Misschien een goede tip voor de heer Bouman. Relativeren wat er gebeurd is, en dan intern het probleem aanpakken.

Ergens is de frustratie van Bouman wel te begrijpen. Kennemers had de weken voor DEM tweemaal met 8-0 verloren en aangezien DEM medekoploper was, leek het voor de blauw-witte brigade kat in ’t bakkie. Toen na negentig minuten de brilstand op het scorebord stond, was Bouman letterlijk het haasje. Dat Bouman het verlies niet kon accepteren, zal weinig mensen verbazen. De trainer is namelijk een vreemde eend in de bijt. Keer op keer krijgt hij het aan de stok met scheidsrechters, en hij zit dan ook bijna even vaak op de tribune als in de dug-out.

Na afloop noemde Bouman de Kennemers een dood paard waar men niet aan moet trekken. Vol frustratie en adrenaline probeerde hij de club die hem zojuist de voet dwars had gezeten, zwart te maken. Maar Bouman redeneert als een kip zonder kop. Natuurlijk doet de club na de zomer een stapje terug. Maar dat er toekomst zit in dit ‘dode paard’, dat merk je overal binnen de club. De Kennemers leeft, en stap voor stap wordt de weg omhoog weer ingezet. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, en dat verklaart misschien de wat onvriendelijke woorden van de heer Bouman. Als trainer doet hij het vast goed, want hij komt met DEM van de tweede klasse en staat op de drempel van de Hoofdklasse. Maar wat deze man te vertellen heeft, daar kraait binnen de Kennemers geen haan meer naar.